You are currently viewing EKSMISJA Z LOKALU MIESZKALNEGO – KIEDY JEST MOŻLIWA I JAK PRZEBIEGA POSTĘPOWANIE?

EKSMISJA Z LOKALU MIESZKALNEGO – KIEDY JEST MOŻLIWA I JAK PRZEBIEGA POSTĘPOWANIE?

Eksmisja z lokalu mieszkalnego jest stosunkowo wymagającą procedurą w prawie cywilnym. Właściciele mieszkań często zgłaszają się do Kancelarii z pytaniem: czy mogę pozbyć się lokatora, który nie płaci czynszu lub zajmuje lokal bez tytułu prawnego? Odpowiedź brzmi: tak – ale tylko zgodnie z przepisami i po przejściu określonej procedury.

W niniejszym artykule omówię kiedy eksmisja jest możliwa, jak wygląda postępowanie sądowe, ile kosztuje i ile trwa oraz dlaczego warto skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika.

Czym jest eksmisja lokatora?

Eksmisja to prawne i przymusowe usunięcie osoby z lokalu, które co do zasady następuje na podstawie prawomocnego wyroku sądu. W polskim prawie samodzielne usunięcie lokatora, wymiana zamków czy odcięcie mediów są nielegalne i mogą skutkować odpowiedzialnością karną lub cywilną.

Kiedy eksmisja jest możliwa?

Eksmisja lokatora nie zawsze jest dopuszczalna. Prawo chroni lokatorów, szczególnie w zakresie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. Niemniej istnieje wiele sytuacji, w których właściciel może skutecznie dochodzić opróżnienia lokalu. Najczęstsze przyczyny eksmisji to:

1. Brak tytułu prawnego do lokalu. Taka sytuacja dotyczy między innymi byłych najemców po wypowiedzeniu umowy, osób, które nigdy nie zawarły umowy, członków rodziny, którzy mieszkali w lokalu bezpłatnie za zgodą właścicieli;

2. Zaleganie z czynszem przy spełnieniu określonych przesłanek;

3. Rażące naruszanie porządku domowego, dewastacja lokalu;

4. Stosowanie przemocy.

Jak wygląda postępowanie eksmisyjne?

Konieczne jest przede wszystkim prawidłowe i skuteczne wypowiedzenie umowy (umowy najmu lub umowy użyczenia) jeżeli umowa była zawarta lub wezwanie do opuszczenia lokalu. Dokument musi spełniać wymogi ustawowe – błędy formalne mogą przyczynić się do przegrania sprawy.

Następnie, jeżeli wypowiedzenie umowy lub wezwanie do opuszczenia lokalu nie poskutkowało, konieczne jest złożenie pozwu o eksmisję (o opróżnienie lokalu). Pozew składa się do sądu rejonowego właściwego dla położenia nieruchomości. Jeżeli lokal znajduje się w Szczecinie, to pozew należy złożyć do właściwego Sądu Rejonowego w Szczecinie. W pozwie należy w szczególności wskazać podstawę eksmisji (na przykład brak płatności, bezumowne zajmowanie lokalu), dołączyć dowody potwierdzające posiadanie tytułu prawnego do lokalu oraz potwierdzające zasadność eksmisji.  

W postępowaniu Sąd bada czy składający pozew ma tytuł prawny do lokalu, czy eksmisja jest zasadna, czy lokatorowi przysługuje prawo do lokalu socjalnego, sytuację rodzinną i majątkową lokatora. W praktyce sprawy eksmisyjne trwają nawet kilka lat – wiele zależy od aktywności stron i obciążenia sądu.

W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka również o uprawnieniu eksmitowanej osoby do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu albo braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia najmu socjalnego lokalu ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Sąd co do zasady nie może orzec  o braku uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu wobec między innymi kobiety w ciąży, dziecka (małoletniego), osoby niepełnosprawnej, osoby posiadającej status bezrobotny czy obłożnie chorego. Jednak sąd może orzec o braku uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu nawet wobec wyżej wskazanych osób, jeżeli mogą one zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany lub ich sytuacja materialna pozwala na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie.

Co oznacza orzeczenie o uprawnieniu do lokalu zastępczego lub brak takiego uprawnienia? Jeżeli Sąd orzeknie o braku uprawnienia, to eksmisja co do zasady może być przeprowadzona niezwłocznie. Jeżeli jednak Sąd uzna, że osoba ma uprawnienie do lokalu zastępczego, to eksmisję wstrzymuje się dopóki gmina nie zapewni takiego lokalu.

Wyrok i egzekucja komornicza

Po uzyskaniu prawomocnego wyroku eksmisyjnego i upływie określonego w nim terminu na dobrowolne opuszczenie lokalu, właściciel może skierować sprawę do komornika.

Wyroków sądowych nakazujących opróżnienie lokalu nie wykonuje się w okresie od 1 listopada do 31 marca roku następnego włącznie, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu, do którego ma nastąpić przekwaterowanie.

Jak wygląda eksmisja przy najmie okazjonalnym?

Czym jest umowa najmu okazjonalnego? Jest to umowa najmu lokalu mieszkalnego, którego właściciel, będący osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania lokali, zawarta na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.

Do umowy najmu okazjonalnego lokalu załącza się w szczególności:

1. oświadczenie najemcy w formie aktu notarialnego, w którym najemca poddał się egzekucji i zobowiązał się do opróżnienia i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu okazjonalnego lokalu w terminie wskazanym w żądaniu;

2. wskazanie przez najemcę innego lokalu, w którym będzie mógł zamieszkać w przypadku wykonania egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu;

3. oświadczenie właściciela lokalu lub osoby posiadającej tytuł prawny do lokalu o wyrażeniu zgody na zamieszkanie najemcy i osób z nim zamieszkujących w lokalu wskazanym w oświadczeniu.

Zawarcie umowy najmu okazjonalnego, przy spełnieniu warunków ustawowych, może pozwolić na eksmisję bez konieczności przeprowadzania długiego postępowania przed sądem, co znacznie skraca całą procedurę.

Jeżeli najemca po wygaśnięciu lub rozwiązaniu umowy nie opuści dobrowolnie lokalu, to konieczne jest doręczenie najemcy żądania opróżnienia lokalu, sporządzone na piśmie opatrzonym urzędowo poświadczonym podpisem właściciela. Żądanie powinno zawierać co najmniej elementy określone w przepisach. Po upływie terminu określonego w żądaniu właściciel składa do sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu. Sąd powinien niezwłocznie nadać klauzulę wykonalności. Następnie, po uzyskaniu klauzuli, właściciel może złożyć do komornika wniosek o wszczęcie eksmisji.

Ile trwa eksmisja?

To jedno z najczęściej zadawanych pytań. Cała procedura eksmisyjna – od momentu złożenia pozwu do faktycznego opuszczenia lokalu może trwać nawet kilka lat. Jest to jednak zależne od okoliczności, w szczególności od tego, czy Sąd uzna, że osobie eksmitowanej przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego. Właśnie dlatego prawidłowe przygotowanie sprawy od początku ma kluczowe znaczenie.

Ile kosztuje eksmisja lokatora?

Na koszty sądowe składa się przede wszystkim opłata od pozwu w wysokości 200,00 złotych. Poza tym uwzględnić należy ewentualne koszty związane z wynagrodzeniem reprezentującego nas radcy prawnego.

Warto pamiętać, że właścicielowi przysługuje również odszkodowanie za bezumowne korzystanie.

Dlaczego warto skorzystać z pomocy radcy prawnego przy postępowaniu eksmisyjnym?

Eksmisja to postępowanie pełne pułapek formalnych. Najczęstsze błędy właścicieli to wadliwe wypowiedzenie umowy, niewłaściwie sformułowany pozew, brak wniosków dowodowych
i niezebranie właściwych dowodów.

Jak widać eksmisja lokatora jest możliwa, ale wymaga spełnienia ustawowych przesłanek, przeprowadzenia formalnego postępowania sądowego, cierpliwości i znajomości przepisów i przede wszystkim odpowiedniego przygotowania przed wszczęciem postępowania. Jeżeli jesteś właścicielem nieruchomości w Szczecinie lub okolicach bądź w innym miejscu w Polsce i rozważasz eksmisję lokatora, warto skonsultować się z radcą prawnym już na etapie pierwszych problemów. W wielu przypadkach odpowiednio poprowadzona sprawa pozwala uniknąć wieloletnich sporów i strat finansowych.

Dodaj komentarz